Jesień to gwiazdy

Jesień to gwiazdy lecące z drzew.

Liście jak węże syczą.

Przewożą arki na drugi brzeg

głowy obciętych księżyców.

Ciągną kondukty przez zgasły czas

- spróchniałe ichtiozaury.

Jak wieko spada nieba trzask

na biały wzrok umarłych.

A on do stołu przykuty snem

kamiennym jak klosz urny

,

widzi lodowce porosłe mchem

i myś1i, że to trumny.

dn. 4.X.41 r.

K. B. et J. K. W.

sprawdź inne wiersze autora