Jeszcze pejzaż

drogę wóz turkotem napoił

ptak to obleciał jasną pręgą

oplótł oplatał

na koński łeb i chomąto

wionęło żywicą z choin

gdzie Boża Męka

jedź

dom blisko

dom blisko już

pod pianą fal przyboisko

prom jak zabawka malutki

gołębie i krzyże się iskrzą,

na widocznych zza wzgórz

białych wieżach kościoła słobódki

a jezioro u drogi jak szklane słońce

dzień po zaściankach białoruski dymi

wodę ugrzewa w obry wisty ch brzegach

dzień białoruski w rybach grzybach mące

przez pola piosenka przebiega

spod sznurów opada i wzlata

echo ją goni a huśtawka skrzypi

jedź

Wielkanoc tuż tuż

kraszanka w barwie tych z obrazka róż

za woda ku rojstom spadła.

sprawdź inne wiersze autora