Krajobraz flamandzki

Usypiają już wiatraki,

Majaczeją ledwo wieże,

I noc sieje na wybrzeże

Taką ciszę, urok taki!

Rozespanych stawów lica

Mdławo świecą wśród zieleni;

Za mgłą gęstą, bez promieni,

Idzie złota tarcz księżyca.

Bielejące sine domy

Pod kapturem dachów drzemią:

Taka senność ponad ziemią,

Taki spokój nieświadomy...

sprawdź inne wiersze autora