Wiosenne ukojenie

Wszystkie moje łzy i smutki

Pochłonęły niezabudki.

Z moich pragnień i tęsknoty

Powyrastał jaskier złoty.

Iłem szału znał przed laty,

Przeszło w pełnych róż szkarłaty.

W czyste lilie się zamienia

Zwątpień ból i przebaczenia.

Oto wstaje wiatr i zwieje

Marne troski i nadzieje.

I nad serca mego ciszą

Śpiewne już skowronki wiszą.

sprawdź inne wiersze autora