Z Brugii (Bruges)

Niskie domki wzdłuż kanału

Obracają szczyt ku wodzie,

Obciążone wielkie lodzie

Suną w cichy port pomału.

Stoi Jan van Eyck w pobliżu,

Czystych dziewic malarz święty,

I ma domki i okręty

Za tło, stercząc w czarnym spiżu.

Stare gmachy, senne wody

Dziwią mu się dziś ogromnie.

Kiedyż to szedł tędy skromnie

Jakiś van Eyck, malarz miody?

sprawdź inne wiersze autora