Arka

Niewielka sobie arka, bez okien i wież,

Od deski do deski będzie z łokiec wszerz,

nie taka znów wydoka - dno przy wieku tuż,

Ale za to będzie miała mą wysokość wzdłuż!

Z dębowego drzewa, bogobojna łódź,

Wypłynie z pokoju, zacznie otchłań pruć.

Tuzin gwoździ, trochę kramu, desek z dębu sześć -

I pomyśleć, że to czeka na oliwną wieść!...

sprawdź inne wiersze autora