Do tejże

Tym ma nad Macedona Aleksandra moja:

ów świat jeżdżąc zwojował, a do tej podwoja

Od ziemskich bohatyrów wolny hołd oddany,

ów w ciele, Aleksandra w sercu czyni rany

ów zbrojnymi szeregi, ta przeraża wzrokiem;

ów ogniem płomienistym, ta świat pali okiem.

sprawdź inne wiersze autora