Chmury

Do was, chmury,

Wzrok ponury

Skrą i łzami!

Sam na ziemi

Pod czarnemi

Chmur wiankami.

Jak duch trumny,

Smutkiem dumny,

Nad szmer domów,

Trzymam skronie

Tam - w koronie

Chmur i gromów.

Gdzie wam droga,

Chmury Boga!

Mnie weźmiecie.

Bo ja ciemny

,

Mgłą tajemny,

Sam na świecie.

Tam! za wami,

Gdzie wichrami

Burza kręci,

Łzą do łzawić,

Do błyskawic

Skrą pamięci

.

Lecę! błyskam!

Skrami ciskam,

Jutro zmarły.

Patrzcie na mnie,

Żyjcie za mnie,

Ludzie! karły!

Tu wam, ludzie,

Na ziem grudzie

Mogił grzędy:

Gdzie chmur droga

Z wichrem Boga,

Mnie tamtędy!

sprawdź inne wiersze autora