Autor : Juliusz Słowacki
Sen z 30 na 31 stycznia 1847 r.
Na górze, która jako szmaragd była,
Stały kolumny - małom na nie zważał,
Aż je duch słońca światłem porozżarzał,
I każda cudnie w sobie zaświeciła.
Szedłem jak człowiek, który przypomina,
Gdzie jest, i myśli, że w kraju Greczyna.
Potem był szlachcic, którego ścigało
Nieszczęście - niby mój krewny, któremu
Nowe domostwo - gdzie osiadł - zgorzało.
Potem gdzieś rada, sejmowi czarnemu
Podobna...
