Dziś

Dawniej się trzeba było zużyć, przeżyć,

by przestać kochać, podziwiać i wierzyć;

dziś - pierwsze nasze myśli są zwątpieniem,

nudą, szyderstwem, wstrętem i przeczeniem.

Dzieci krytyki, wiedzy i rozwagi,

cudzych doświadczeń mając pełną głowę,

choćby nam dano skrzydła Ikarowe,

nie mielibyśmy do lotu odwagi.

My nie tracimy nic, bośmy od razu

nic nie przynieśli i tylko nam bywa

tak źle, że na złe takie brak wyrazu,

a serce pęka w nas i we krwi pływa.

sprawdź inne wiersze autora