Autor : Kazimierz Przerwa Tetmajer

Geniusze

Bezduszna, ciemna, bezmyślna ludzkości,

czym byś ty była, gdyby nie geniusze,

co blaskiem swojej świecą ci jasności,

myśl ci swą dają i dają ci duszę?



Jak oceany tyś jest nieprzejrzane,

martwe pustkowie wodne we wszechbycie -

oni jak wyspy po wodach rozsiane,

martwym pustkowiom nadające życie.



Was ja jedynie wielbię, mocne duchy,

co ujarzmiacie miliony swą siłą,

świat okuwacie w woli swej łańcuchy

i sterujecie nędzną ziemską bryłą.

sprawdź inne wiersze autora