Kleopatra

Piła dusze, jak perły w rubinowej czarze -

Antonia i Cezara dusze piorunowe -

A zdjęte im ze skroni przepaski laurowe

Przy heleńskiej, złocistej, wieszała cytarze.

Z orłów Romy służalcze poczyniwszy straże,

W szept peanów stroiła ich surmy bojowe -

Na zwycięskich sztandarów zwoje purpurowe

Kładła stopy, twą wargą pieszczone Cezarze?...

Wszystką rozkosz wyssawszy, wszystką słodycz ziemi,

Jak kwiat słońcem przesycony w dzień lata upalny,

Kleopatra oczyma śledzi znużonemi.

Śmierć Antonia i tryumf Oktawia brutalny...

A jej piersi królewskie, głośne wieszczów pieniem

Szmaragdowym, śmiertelnym, oplótł gad pierścieniem.

sprawdź inne wiersze autora