Autor : Kazimiera Zawistowska

Śnieg

Loty kwiatów rozwitych na mistycznej łące -

Oderwanych od łodyg, ściętych kwiatów pęki.

Uskrzydlonych gwiazd taniec - leciuchny i miękki,

Lotne gwiazdy srebrzyste, motyle goniące.



Lecą... gwiazdy, motyle i kwiaty iskrzące.

Lecą... spadły... Siew biały spod anielskiej ręki.

Jak dziewiczej orkiestry przytłumione dźwięki

Grają bielą barw tonów pyły wirujące.



Tak grają, że się duszę chce rozewrzeć całą

I tą bielą się osnuć, w tę kaskadę białą

Nurzać duszę i mleczną srebrzyć ją ponową,



By dziewiczą się stała, krysztalną alkową -

A wówczas na jej szybie lustrzanej wykwitną

Kwiaty marzeń młodzieńcze z koroną błękitną...

sprawdź inne wiersze autora