Umarłej duszy

Wieniec ci plotę - w szmaragdy mirtowe

Plotę dziewicze uskrzydlone pąki

Zerwane z Marzeń mistycznej Twej Łąki,

By ci owiły skrzydła Ikarowe.

Twe skrzydła? Duszo? Patrz, w białą osnowę

Skrzydlatych pędów pną się kwiaty ziemi

I biel ich gniotą barwy jaskrawemi -

W purpurze szału - brutalne - zmysłowe.

Piłaś ich wonie?... Spragniona i głodna?

Duszo ma? Duszo z żaru i pieszczoty -

Mętną strug wodę lałaś w puchar złoty?

I toast życia wychyliwszy do dna,

Smutna po śmierci, pochyliłaś głowę

Na twe opadłe skrzydła Ikarowe.

sprawdź inne wiersze autora